آنگاه هیچ نبود؛ هیچ بُعدی وجود نداشت، هیچ جسمی، هیچ فاصلهای و هیچ چیز حتی زمان!
اینها تصوری ناممکن از حدود 14 میلیارد سال پیش میباشد. نظریههای فعلی علم فیزیک نجوم بر این باورند كه جهان ما پیش از تولد اینگونه بود و در این نیستی ناگهان انفجار عظیمی رخ داد. انفجاری که همه آنچه را میشناسیم پدید آورد. منشاء این انفجار یك توده بینهایت متراكم بود و این انفجار را «مهبانگ[1]» یا «انفجار بزرگ» میگویند.
تمام نظریههای علمی بشر از انفجار بزرگ به بعد را تفسیر كردهاند ولی هیچیك تاكنون در مورد اساس پیدایش این توده اولیه و وقایع احتمالی پیش از آن، صحبتی به میان نیاوردهاند. اینکه این توده از کجا آمده است و در کجا قرار داشته و بیرون آن چه بوده، سؤالاتی است که به نظر میرسد هرگز نتوان به آنها پاسخ گفت. شاید بتوان به گفتهای از سنت پل در 19 قرن پیش بسنده کرد که: «جهان با استفاده از كلمه خدا آفریده گردید؛ به طوریكه چیزهایی كه دیده میشوند از چیزهایی كه دیده نمیشوند ساخته شد».
پس از این انفجار عظیم، هستی درون نیستی شروع به تولد كرد. در ابتدا درجه حرارت فوقالعاده بالا بود؛ آنقدر كه هیچ الكترون یا پروتونی نمیتوانست وجود داشته باشد. همچنانكه جهان بزرگتر میشد، سردتر و سردتر میگردید. تا بالاخره نخستین ذرات زیر اتمی در دماهای کمتر شکل گرفته و آغاز شدند بر خلقت گیتی آنگونه که امروز میبینیم.
ابتدا هیدروژن به عنوان سادهترین اتم پدیدار گردید و در این حین جهان با سرعت بسیار زیادی همچنان انبساط مییافت … (پادکست را گوش کنید)
[1] Big Bang
Podcast: Play in new window | Download
سلام، مطالب خیلی جالبی بود، ممنون. یه سؤالی هم داشتم اینکه از اون انفجار اولیه الان آیا آثاری هنوز باقی مونده؟
سلام، خوشحالم که براتون مفید بوده. بله اثری که از اون انفجار باقی مونده تابش زمینه کیهانی نام داره که این تابش از همه طرف در جهان قابل رصد هستش و باعث میشه دمای جهان هرگز به صفر مطلق نرسه و مقداری بالاتر از صفر مطلق باشه. تنها توجه قانع کننده برای این تابش اینه که فرض کنیم نتیجه اون انفجار مهیب اولیه بوده.
سپاس از زحمات شما